ഇവിടെ രണ്ട് ആകാശം ഉണ്ടോ?

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.

വായുമണ്ഡലത്തിന് പുറത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നതാണ് ബഹിരാകാശം. അവിടെ പ്രകാശം തട്ടിച്ചിതറിപ്പോകാൻ അന്തരീക്ഷവും വായുവുമൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ചുറ്റുപാടുനിന്നും കണ്ണിൽ പ്രകാശമൊന്നും വന്നുവീഴാനില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാടവും കറുത്തിരിക്കും. കറുത്ത ശൂന്യാകാശം. ഇവിടെ സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളുമെല്ലാം കരുത്തോടെ ജ്വലിച്ച് നിൽക്കും. സൂര്യനെ നോക്കിയാൽ സൂര്യനെക്കാണാം. നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയാൽ അവയെയും.

അപ്പോൾ ഇതാണ് ശാസ്ത്രത്തിലെ രണ്ട് ആകാശങ്ങൾ. പക്ഷെ നമ്മൾ ജീവിത സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആകാശമെന്ന് പറയുന്നത് പക്ഷികൾ പറക്കുന്ന ഉയരത്തെയും പ്രകാശവർഷങ്ങൾ അകലെയുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളെയുമെല്ലാം ഒരേ തട്ടിൽ കണ്ടിട്ടാണ്.